Historia Pobierowa
„...istnieje wieś Pobierowo Wielkie z jednym dworem. Wieś Pobierowo Małe z 4-ma domami, w których mieszkają rolnicy. Tam, w domu rolnika Holza babcia spędzała ze swoimi dziećmi ferie (ponieważ była spokrewniona z p.Holzem). Wówczas były jeszcze lampy olejne i podłogi piaskowe. Drogę do plaży dzieci udeptywały same, przedzierając się przez las. Irmgard Gaulke
Pobierowo to miasteczko, które jest starym lennem rodziny Kleis i pozostało w rękach tej rodziny do 1772r, kiedy to w Berlinie umarł hotelarz Ludwig Leopold Georg von Kleist. Jego matka sprzedała później Pobierowo staroście Kleist, a następnie miasteczko zostało przejęte przez osobę spoza rodziny i w 1789r otrzymał je, za 22 tysiące Talarów, niejaki Rickman, dotychczasowy dzierżawca Pobierowa. Po jego śmierci, w 1810r miejscowość przejął jego młodszy syn Carl Davod, którego syn Hugo było ostatnim posiadaczem Pobierowa z tej rodziny. Przez kilka miesięcy roku 1895 Pobierowo było w rękach jego 5 synów.
W drugiej połowie XIX w. Pobierowo, podobnie jak inne okoliczne wioski zaczęła tracić swój rolniczy charakter, a to na skutek tego, że ziemia uprawna była zasypywana piaskiem z brzegu morskiego. O ile w roku 1886 w księgach ziemskich zarejestrowanych jest kilkudziesięciu rolników, to na początku ubiegłego obecnego stulecia zaledwie trzech.
W roku 1820 nastąpiło oddzielenie chłopów od majątku ziemskiego należącego od lat do rodziny von Kleistów. Chłopi osiedlili się na zachód od majątku i utworzyli gminę Małe Pobierowo, podczas gdy majątek zachował nazwę Duże Pobierowo. Taki podział na Małe i Duże Pobierowo jest wciąż żywy i używany wśród stałych mieszkańców.
W roku 1896 został odkupiony przez niejakiego Roberta Krause.
Pierwszych plażowiczów i amatorów Bałtyckich fal w Pobierowie, określa się na około 1907r, kiedy to rolnik Frohreich wybudował nad morzem hotel „Seeblick”. Inne rodziny osiadały się po zachodniej stronie miejscowości. W okolicy hotelu powstawały nowe budynki,a w późniejszym okresie powstała masarnia i piekarnia.
Około 1939r Krauze, właściciel posiadłości dał do podziału około 3000 mórg lasu
w Pobierowie, berlińskiemu przedsiębiorcy Gervais. Ten podzielił Pobierowo w
ten sposób, że na każdej mordze przypadały 3 miejsca do budowania o powierzchni
800m2 + 100m2 na drogi. Jak wykazywało ogłoszenie w gazecie, cena zakupu jednego
terenu wynosiła ówczesne 663 RM. Osiedlanie się odbywało się przez reklamę i
dzięki rozwinięciu w szybkim tempie komunikacji omnibusowej pomiędzy Berlinem
i Pobierowem.
W ten sposób Pobierowo, z piękną plażą, stało się ulubionym miejscem
wypoczynku „berlińczyków” i z biegiem czasu przekonali się do niego Polscy goście,
którzy coraz liczniej je odwiedzają.
My przybyliśmy do Pobierowo po raz pierwszy
40 lat temu i tak urzekło nas to miasteczko, że przyjeżdżaliśmy tu na każde
wakacje, a od roku ?? spędzamy je wraz z naszymi gośćmi na Ośrodku Wypoczynkowym
„WODNIK”.
|
